LucT
  • Фото WW I - Demarcation Line 1918
  • Фото Museum Passchendaele
  • Фото Tyne Cot Cemetery Passendale

Время  2 часов 40 минут

Координаты 864

Uploaded 5 ноября 2014 г.

Recorded ноября 2014

-
-
87 m
-3 m
0
20
40
79,85 km

Просмотрено 681 раз(а), скачено 13 раз(а)

рядом с Nieuwpoort-Bad, Flanders (Belgique)

(English text below)
De verste Duitse opmars tussen de Noordzee en de Zwitserse grens werd in de jaren 1922-1925 aangeduid met 119 'demarcatiepalen' op de belangrijkste punten. In België werden er 28 opgericht, waarvan er vandaag nog 19 terug te vinden zijn. Deze track verbindt deze 19 monumenten.

De demarcatiepalen zijn granieten zuiltjes van 1,25 meter hoog, met bovenaan een helm op een lauwerkrans met de naam van de frontsector, op drie zijden de tekst "Hier werd de overweldiger tot staan gebracht" (in het Frans, Nederlands en Engels), met links een veldfles en rechts een gasmasker en op de hoeken een handgranaat en een lauwertak. Op de meeste plaatsen werd de oorspronkelijke tekst "Hier werd de overweldiger tot staan gebracht" door de Duitse bezetter tijdens de tweede wereldoorlog verwijderd.

De noordelijkste demarcatiepaal van het westfront staat in Nieuwpoort-bad nabij de linkeroever van de havengeul. De zuidelijkste demarcatiepaal van de Belgische Westhoek bevindt zich in Loker.

Het ontwerp van deze demarcatiepalen is van de Franse beeldhouwer en oud-strijder Paul Moreau-Vauthier. De monumentjes werden mede gefinancierd door giften van oudstrijders en lokale besturen van over heel het land.

In the decade following the Armistice, 119 monuments were erected in Belgium and France along the 600 kilometers of the 1914-18 Western Front, to mark the limit of the German advance. In Belgium 28 monuments were erected, about 19 still exist today. This track connects those 19 monuments by road.

Of pink granite, the monuments are 1.25 metre in height. They were designed by the sculptor Paul Moreau Vauthier who produced three basic types differing mainly in the helmet of the capstone. These were either the British tin helmet or the French and Belgian helmet design. On the side of the stones decorations of soldier's equipment (gasmask case, waterbottle). On the frontface, the name of the frontsector is inscribed. Each bore the inscription "Here the invader was brought to a standstill" in either French, Dutch or English. (This text was often removed by the Germans during the World War II occupation)

The demarcationstones were erected where the battleline crossed a road. Fundings to erect the monuments came from many sources beside the Touring Club de France and Touring Club de Belgique.
See also http://www.greatwar.co.uk/article/demarcation-stone.htm
Waypoint

11 - Stuivekenskerke

Geprofileerde rozegranieten zuil met piramidale opbouw, bekroond met een gesculpteerde Belgische helm, waarop een kenteken met een leeuwenkop is aangebracht. De helm is omlijst met een lauwerkrans. Op de zuil is een relëf uitgehouwen met aan de linkerzijde een veldfles en aan de rechterzijde een munitiezak van het Belgisch type aan gekruiste koppelriemen opgehangen. Aan de vier hoeken is een (mills-)handgranaat opgehangen aan een palmtak. Op de voorzijde staat bovenaan de naam "Dixmude", versierd met een lauwerkrans en onderaan "Touring Club de Belgique - Don de la Province de Namur". In het midden : op de voorkant : "Ici fut arrêté l'envahisseur 1918"; op de rechterkant : "Here the invader was brought to a standstill"; op de linkerkant : "Hier werd de overweldiger tot staan gebracht". H. 125 cm x Br. 75 cm x D. 65 cm
Waypoint

12 - IJzerdijk, Kaaskerke

Aan het uiteinde van de Dodengang bevindt zich één van de 22 demarcatiepalen die op Belgisch grondgebied zijn geplaatst door de Touring Club van België in 1921. De paal van de Dodengang is op de zijkanten versierd met een Belgische helm, vier handgranaten en een gasmasker. Tot de Tweede Wereldoorlog kon men erop lezen : “Hier werd de overweldiger tot staan gebracht”. Dit is een helm van het Belgische type met helm met het kenteken van een leeuwenkop. Bovenaan : "Dixmude". Onderaan : "Touring Club de Belgique - Don de la Province de Hainaut". Het ontwerp van deze demarcatiepalen is van de Franse beeldhouwer en oud-strijder Paul Moreau-Vauthier.
Waypoint

13 - Nieuwpoort

Dit is een demarcatiepaal van het Belgische type met Belgische helm met het kenteken van een leeuwenkop. Op de voorzijde staat bovenaan de naam "Nieuport", versierd met een lauwerkrans. Onderaan is de tekst gedeeltelijk in de grond verdwenen. Deze demarcatiepaal was een gift van de provincie Oost-Vlaanderen
Waypoint

14 - Kemmel

Dit is een demarcatiepaal van het Franse type met een Franse helm en de initialen "RF". Op de voorzijde staat bovenaan de naam "Kemmel", versierd met een lauwerkrans. Dit monument stond vroeger in de Vierstraat en werd ten onrechte naar hier verplaatst. Op de zuil is een relëf uitgehouwen met aan de linkerzijde een veldfles en aan de rechterzijde een munitiezak van het Franse type aan gekruiste koppelriemen opgehangen. Aan de vier hoeken is een (mills-)handgranaat opgehangen aan een palmtak. Op de voorzijde staat bovenaan de naam "Kemmel", versierd met een lauwerkrans.
Waypoint

15 - Kemmel

Dit is een demarcatiepaal van het Franse type met een Franse helm en de initialen "RF". Op de voorzijde staat bovenaan de naam "Kemmel", versierd met een lauwerkrans. Deze demarcatiepaal was een gift van de provincie Luxemburg. Het ontwerp van deze demarcatiepalen is van de Franse beeldhouwer en oud-strijder Paul Moreau-Vauthier.
Waypoint

16 - Voormezele

Demarcatiepaal van het Britse type. Op de voorzijde staat bovenaan de naam "Ypres", versierd met een lauwerkrans en onderaan "Erected by the League of Ypres". Alle herkenningstekens zijn weggebeiteld, behalve de veldtas. Ook de teksten zijn bijna geheel weg. Gift van de "Ypres League".
Waypoint

17 - Voormezele

Dit is een demarcatiepaal van het Britse type. Op de voorzijde staat bovenaan de naam "Ypres", versierd met een lauwerkrans en onderaan "Erected by the Ypres League".
Waypoint

18 -Zillebeke

Dit is een demarcatiepaal van het Britse type. Op de voorzijde staat bovenaan de naam "Ypres", versierd met een lauwerkrans en onderaan "Erected by the Ypres League".
Waypoint

19 - Ieper

Dit is een demarcatiepaal van het Britse type. Op de voorzijde staat bovenaan de naam "Ypres", versierd met een lauwerkrans en onderaan "Erected by the Ypres League".
Waypoint

2 - Nieuwpoort

Deze demarcatiepaal was een gift van de Nationale bank van België.
Waypoint

20 - Ieper

Dit is een demarcatiepaal van het Britse type. Op de voorzijde staat bovenaan de naam "Ypres", versierd met een lauwerkrans en onderaan "Erected by the Ypres League".
Waypoint

22 - Sint-Jan

Demarcatiepaal van het Franse type met Franse helm met de initialen "RF". Op de voorzijde staat bovenaan de naam "Boesinghe", versierd met een lauwerkrans. Deze demarcatiepaal zou geschonken zijn door de "Ypres League"
Waypoint

3 - Ramskapelle

Dit is een demarcatiepaal van het Belgische type met helm met het kenteken van een leeuwenkop. Op de voorzijde staat bovenaan de naam "Nieuport", versierd met een lauwerkrans en onderaan "Touring Club de Belgique - Don de la Province de Brabant".
Waypoint

4 - Boezinge

Demarcatiepaal van het Franse type, met een Franse helm en de initialen "RF". Op de voorzijde staat bovenaan de naam "Ypres", versierd met een lauwerkrans en onderaan "Touring Club de Belgique - Don de la Banque de Bruxelles".
Waypoint

5 - Merkem

Demarcatiepaal van het Franse type, met een Franse helm en de initialen "RF". Op de voorzijde staat bovenaan de naam "Kemmel", versierd met een lauwerkrans. Deze demarcatiepaal was een gift van de provincie Luik.
Waypoint

6 - Boezinge

demarcatiepaal van het Franse type met een Franse helm en de initialen "RF". Op de voorzijde staat bovenaan de naam "Ypres", versierd met een lauwerkrans en onderaan "Touring Club de Belgique - Don de Madame A.S." Deze demarcatiepaal was een gift van Mevrouw Alfred Solvay.
Waypoint

7 - Loker

Dit is een demarcatiepaal van het Franse type met een Franse helm en de initialen "RF". Op de voorzijde staat bovenaan de naam "Kemmel", versierd met een lauwerkrans. Deze demarcatiepaal was een gift van de provincie Limburg.
Waypoint

8 - Loker

Demarcatiepaal van het Franse type, met een Franse helm en de initialen "RF". Op de voorzijde staat bovenaan de naam "Kemmel", versierd met een lauwerkrans. Deze demarcatiepaal was een gift van de provincie Luik.
Waypoint

9 - Nieuwpoort

Dit is een demarcatiepaal van het Belgische type met helm met het kenteken van een leeuwenkop. Op de voorzijde staat bovenaan de naam "Nieuport", versierd met een lauwerkrans en onderaan "Touring Club de Belgique - Don de la Province de Brabant".
Информация

Bridge House Cemetery

"Bridge House" was de naam van de boerderij ten zuidwesten van de brug over de Steenbeek. De begraafplaats werd aangelegd door de 59th (North Midland) Division op het einde van september 1917. Met uitzondering van vijf graven, behoren alle graven tot deze divisie. Alle doden, met uitzondering van één, vielen op 26, 27 of 28 september 1917 tijdens de slag om Polygon Wood. De begraafplaats telt 45 bijzettingen, waaronder enkele niet-geïdentificeerden. Ze heeft een oppervlakte van 186 m² en is door een ruwstenen muur omsloten. Bijzettingen (Commonwealth War Graves Commission) : Verenigd Koninkrijk : 45
Информация

Buttes New British Cemetery

BUTTES NEW BRITISH CEMETERY, POLYGON WOOD Een wandelpad met langs weerszijden een muur leidt van Polygon Wood Cemetery, langsheen het Cross of Sacrifice, naar Buttes New British Cemetery. Deze begraafplaats werd na de oorlog aangelegd door de bijzetting van een groot aantal stoffelijke overschotten van de slagvelden rond Zonnebeke. De meesten stierven in 1917, enkelen in 1914, 1916 of 1918. Er werden 2103 doden begraven of herdacht. Hieronder zijn er 1675 niet-geïdentificeerden. Er kwamen 'special memorials' voor 23 Nieuw-Zeelandse militairen en 12 van het Verenigd Koninkrijk "Known/Believed to be buried in this cemetery". Op de begraafplaats staat ook een vermistenmonument voor Nieuw-Zeelandse militairen die in deze omgeving sneuvelden van september 1917 tot mei 1918. De begraafplaats heeft een oppervlakte van 15145 m² en is door een ruwstenen muur omgeven.
Информация

Cement House Cemetery

CEMENT HOUSE CEMETERY Langemark gaf naam aan de slagen van 21-24 oktober 1914 en 16-18 augustus 1917. Het was in Duitse handen van april 1915 tot augustus 1917 en van april tot september 1918. Britse, Franse en Belgische strijdkrachten hebben het dorp zowel verdedigd als belegerd. "Cement House" was de naam door het Britse leger gegeven aan een versterkte boerderij langs de weg Langemark-Boezinge, iets westwaarts de Steenbeek. Het oorspronkelijke Cement House Cemetery (nu Plot I) werd aangelegd in augustus 1917 en gebruikt door de 4th en 17th Division Burial Officers, door Field Ambulances en door eenheden in de frontlijn tot april 1918. Plots II - XIX werden na de oorlog aan de begraafplaats toegevoegd door de aanvoer van stoffelijke resten die ontgraven werden op het slagveld rond Langemark en Poelkapelle en door de ontruiming van kleinere begraafplaatsen. De iets grotere ontruimde begraafplaatsen of groepjes graven waren de volgende : * ASQUILLIES CHURCHYARD, die de graven bevatte van 11 Britse militairen gestorven in november 1918. * AUDREGNIES CHURCHYARD, die de graven bevatte van 8 Britse militairen gestorven in augustus 1914 en 1 in november 1918. * ELVERDINGHE CHURCHYARD, die de graven bevatte van 9 Britse militairen gestorven in oktober 1914. * HENSIES CHURCHYARD, die de graven bevatte van 1 Canadese en 3 Britse militairen gestorven in november 1918 en 1 Britse soldaat gestorven in augustus 1914. * HEULE CHURCHYARD, die de graven bevatte van 6 Britse militairen en 1 niet-geïdentificeerde vliegenier gestorven in oktober 1918. * MAISIERES COMMUNAL CEMETERY, die de graven bevatte van 16 Britse militairen gestorven in augustus 1914. * MEERENDRE CHURCHYARD, die de graven bevatte van 4 R.A.F.-officieren begraven in Oktober 1918. * OOSTNIEUWERKE CHURCHYARD, die de graven bevatte van 5 Canadese en 5 Britse militairen gestorven in april 1915 en 1 Britse officier in oktober 1914. * PROVEN CHURCHYARD, die de graven bevatte van 1 Canadese officier en 3 Britse militairen. * QUAREGNON COMMUNAL CEMETERY, die de graven bevatte van 8 Britse militairen begraven in 1914. * ROLLEGHEM CHURCHYARD, die de graven bevatte van 1 R.A.F.-officier en vier Britse militairen begraven in 1918. * THULIN NEW COMMUNAL CEMETERY, die de graven bevatte van 8 Britse militairen gestorven in augustus 1914 en 2 R.A.F.-officieren gestorven in oktober 1918. * WINKEL ST. ELOI CHURCHYARD, die de graven bevatte van 30 Britse en 4 Newfoundlandse militairen gestorven in oktober 1918. Plots XVI, XVII en XVIII bevatten de graven van 487 Franse militairen, die in 1922 naar een andere begraafplaats werden overgebracht. Het merendeel van deze verspreide Britse en Franse graven waren gesneuvelden van het najaar 1917. Er liggen nu ruim 3550 Commonwealth-doden waarvan ruim 2390 niet-geïdentificeerden. Daarnaast liggen er nog 22 Commonwealth-militairen van de tweede wereldoorlog begraven en nog 1 niet-geïdentificeerde Franse soldaat. Er zijn 'special memorials' opgericht voor 5 militairen uit het Verenigd Koninkrijk en 3 uit Newfoundland "Believed to be buried in this cemetery". Drie 'special memorials' vermelden de namen van manschappen van het 15th Sherwood Foresters die begraven lagen in Pheasant Trench Cemetery en waarvan het graf bij de ontruiming van deze begraafplaats niet meer werd teruggevonden. Pheasant Trench Cemetery lag in de velden net ten oosten van Langemark-dorp. Pheasant Trench en Pheasant Farm werden door de 51st (Highland) Division veroverd op 20 september 1917. De begraafplaats werd echter pas twee maanden later aangelegd. Het bevatte de graven van 14 militairen uit het Verenigd Koninkrijk. Cement House Cemetery heeft een oppervlakte van 11607 m². Bijzettingen (Commonwealth War Graves Commission) : Verenigd Koninkrijk : 3465 (+ 20 WWII) Canada : 58 (+ 1 WWII) Australië : 19 (+1 WWII) Nieuw-Zeeland : 10 Zuid-Afrika : 1 Andere Commonwealth : 1 Totaal Commonwealth : 3553 (+ 22 WWII) Andere nationaliteiten (Frans): 1 onbekende
Информация

Duitse militaire begraafplaats Vladslo

In het Praatbos hadden de Duitsers een verbandpost. Daar ontstond het Soldatenfriedhof Vladslo. Na de Eerste Wereldoorlog werd het uitgebreid en sinds 1957-1958 is het een verzamelbegraafplaats zoals die in Langemark en in Menen. Bijna 22.000 graven werden naar hier overgebracht vanuit 61 Belgische plaatsen. Onder de eiken rusten 25.638 Duitse doden. De eindeloze rijen platte, grijze grafstenen in het grasveld en vooral het 'Treurende ouderpaar' van de Duitse beeldhouwster Käthe Kollwitz, maken dit tot een van de indringendste militaire begraafplaatsen. Hier geen helden, geen roem; alleen een veelzeggende stilte, een stille aanklacht. Op een van de platen voor het beeld vindt men de naam Peter Kollwitz terug : de zoon van het 'Treurende Ouderpaar'. (Bron : Roger Verbeke, "Monumenten getuigen : militaire begraafplaatsen en gedenktekens" in "De IJzer")
Информация

Massagraf Kemmelberg (Frans)

Frans Massagraf - Ossuaire Kemmelberg French Ossuary (Cemetery) In het 'Ossuaire' liggen 5294 doden begraven met vermelding van slechts 57 namen. Het massagraf werd pas na de eerste wereldoorlog aangelegd. Vermoedelijk zijn de meeste militairen in dit massagraf gesneuveld tijdens het Duitse lente-offensief (9 - 29 april 1918).
Информация

Museum Passchendaele

‘Passchendaele’ is niet alleen een episode uit de geschiedenis van de Eerste Wereldoorlog, het is ook een begrip geworden, een internationaal symbool voor oorlogsgeweld in zijn meest gruwelijke vorm. In 1917 werden hier in honderd dagen meer dan 400.000 militairen buiten gevecht gesteld voor een terreinwinst van slechts enkele kilometers. Negentig jaar na het begin van de Grote Oorlog opende de gemeente Zonnebeke met Anzac-day 2004 in het kasteeldomein een gloednieuw museum. In 2013 kwam er een stevige uitbreiding met o.a. een loopgravenstructuur in de museumtuin en een gloednieuwe ondergrondse zaal. Het Memorial Museum Passchendaele 1917 is de opvolger van het Streekmuseum en kiest voor een klassieke historisch-educatieve presentatie. De bezoeker doorloopt de vijf slagen bij Ieper aan de hand van indrukwekkend fotomateriaal, een nauwkeurig geselecteerde collectie met historische voorwerpen en verschillende levensechte diorama’s. Wandelen in een Duitse loopgraaf of afdalen in een unieke 6 m diepe Britse dugout met communicatie- en verbandpost, hoofdkwartieren en slaapplaatsen, het kan alleen in het Memorial Museum Passchendaele 1917. De ideale uitvalsbasis voor een bezoek aan de streek, een absolute must voor toerist én specialist.
Информация

Polygon Wood Cemetery

Het Polygoonbos of Doelbos is een staatsbos 1,6 km ten zuiden van Zonnebekedorp. Het bos werd tijdens de oorlog volledig verwoest. Eind oktober 1914 werden alle Duitsers door Britse troepen uit het bos verdreven. Op 3 mei werd het bos uit handen gegeven door de terugtrekking richting Ieper tijdens de 2de slag om Ieper. Op het einde van september 1917 heroverden Australische troepen het bos. Tijdens het Duitse lente-offensief in het voorjaar 1918 werd het bos terug uit handen gegeven. Op 28 september 1918 werd het definitief veroverd door de 9th (Scottish) Division. Er worden nu 103 Commonwealthdoden en 1 dode van een andere nationaliteit herdacht. De begraafplaats heeft een oppervlakte van 1780 m² en is door een ruwstenen muur omgeven. Bijzettingen (Commonwealth War Graves Commission) : Verenigd Koninkrijk : 32 Nieuw-Zeeland : 60 Niet-identificeerbaar : 11 Totaal Commonwealth : 103 Andere nationaliteiten : 1
Информация

Ramskapelle Belgische Begraafplaats

In Ramskapelle ligt een Belgische militaire begraafplaats met 632 grafstenen, waarvan ongeveer 400 naamloze. Deze begraafplaats werd na de oorlog aangelegd. Achter de indrukwekkende voormuur staan negen boogvormige rijen grafstenen. Ze zijn uit blauwe hardsteen gemaakt, dragen een metalen driekleur en een bronzen identificatieplaat
Информация

Ruisseau Farm Cemetery

Ruisseau Farm werd op 8 oktober 1917 door de Guards Division, vechtend aan de zijde van Franse troepen, veroverd. De begraafplaats werd na deze gevechten aangelegd. Ze bleef in gebruik door eenheden van de artillerie tot eind november 1917. Er worden nu 82 doden uit het Verenigd Koninkrijk herdacht. Enkele daarvan zijn niet-geïdentificeerd. De begraafplaats heeft een oppervlakte van 486 m² en is door een baksteenmuur omgeven. Bijzettingen (Commonwealth War Graves Commission) : Verenigd Koninkrijk : 82
Информация

Seaforth Cemetery

Cheddar Villa was de naam die door het leger werd gegeven aan de boerderij ten westen van de Brugseweg op de plaats waar nu de Noorderring van Ieper begint. Tijdens de nacht van 25 op 26 april, tijdens de slag om Sint-Juliaan, werden hevige gevechten geleverd op deze plaats. De Britse doden werden ter plaatse begraven. De begraafplaats kreeg de naam 'Cheddar Villa Cemetery'. In 1922 werd die naam veranderd op verzoek van de bevelvoerende officier van het 2nd Seaforth Highlanders. Er worden nu 148 Commonwealthdoden herdacht. Hiervan zijn er 21 niet-geïdentificeerden en 19 doden kregen een special memorial omdat hun graf door artillerievuur vernield werd. Rij A graf 8 en rij B graf 1 zijn massagraven. De grafzerkjes van deze doden staan langs de muren van de begraafplaats. De namen van 23 officieren en mannen van het 2nd Seaforth Highlanders die hier stierven maar van wie niet zeker is of ze op deze begraafplaats werden begraven, staan gebeiteld op een plaat in de achtermuur van de begraafplaats. De begraafplaats heeft een oppervlakte van 1008 m² en is door een rode baksteenmuur omgeven. Bijzettingen (Commonwealth War Graves Commission) : Verenigd Koninkrijk : 147 Canada : 1 Totaal Commonwealth : 148
Информация

St.-Julien Dressing Station Cemetery

Sint-Juliaan was in Britse handen vanaf het late najaar 1914 tot april 1915. Het dorp werd tijdens de eerste Duitse gasaanval op 22 april 1915 verdedigd door de 3rd Canadian Infantry Brigade maar twee dagen later verloren tijdens een tweede Duitse gasaanval. Op 31 juli 1917 werd het heroverd door de 39th Division, opnieuw enkele dagen verloren en op 3 augustus weer heroverd. Op 27 april 1918 kwam het weer in Duitse handen tengevolge van 'de rechttrekking van de lijn van de salient'. Op 28 september werd het door Belgische troepen heroverd. De Dressing Station Cemetery werd gestart in september 1917 en bleef in gebruik tot in maart 1918. Eén graf in Plot I rij F dateert van augustus 1918. De oorspronkelijke begraafplaats bestond uit Plots I en III en een deel van Plot II en telde 203 graven. Tijdens de zomer 1918 werd de begraafplaats zwaar beschadigd door artillerievuur. Na de oorlog kwam er een uitbreiding met Plot II (gedeeltelijk) en Plot IV.door de concentratie van geïsoleerde graven rond Sint-Juliaan. Er worden nu 428 Commonwealthdoden herdacht. Hiervan zijn er 180 niet-geïdentificeerden. 'Special memorials' werden opgericht voor 9 militairen uit het Verenigd Koninkrijk en 2 uit Zuid-Afrika "Known to be buried in this cemetery". De begraafplaats heeft een oppervlakte van 2173 m² en is door een baksteenmuur omgeven. Bijzettingen (Commonwealth War Graves Commission) : Verenigd Koninkrijk : 395 Canada : 15 Australië : 10 Nieuw-Zeeland : 3 Zuid-Afrika : 5 Totaal Commonwealth : 428
Информация

Tyne Cot Cemetery Passendale

Tyne Cot Cemetery is de grootste Britse begraafplaats op het Europese vasteland. 11.856 soldaten van de Commonwealth liggen hier begraven. Voorts bevat de Memorial of the Missing de naam van 34.959 vermiste soldaten. De naam Tyne verwijst naar een klein riviertje in Northumberland. Cot is de afkorting van cottage. Tijdens de oorlog stond hier immers een kleine schuur. Britse begraafplaatsen zijn overal gelijk: witte, identieke zerkjes en een groot stenen kruis met een bronzen zwaard, het Cross of Sacrifice. Tijdens de oorlog besliste de Britse overheid dat de gesneuvelden niet zouden gerepatrieerd worden, in tegenstelling tot de Franse en Duitse slachtoffers, van wie de families zelf voor de keuze gesteld werden.
Информация

Zantvoorde British Cemetery

ZANTVOORDE BRITISH CEMETERY Op 30 oktober 1914 was het dorp in handen van de 1st en 2nd Life Guards met in totaal 300 à 400 man. Het werd gedurende een uur met zwaar geschut gebombardeerd en daarna ingenomen door de 39ste Duitse Divisie en drie bijgevoegde bataljons. Het hele front van de 3rd Cavalry Division werd teruggedreven tot 'Klein Zillebeke Ridge'. Het was onmogelijk om het dorp te heroveren. Dit bleef in Duitse handen tot 28 september 1918. De begraafplaats werd na de oorlog aangelegd door de concentratie van verspreide graven. Een groot deel daarvan stierven eind oktober 1914 in de hevige gevechten rond Zandvoorde, Zillebeke en Geluveld. Er worden nu 1583 Commonwealthdoden uit de eerste wereldoorlog en 1 uit de tweede wereldoorlog herdacht. 2/3 daarvan zijn niet geïdentificeerd. Een 'special memorial werd opgericht voor een militair uit het Verenigd Koninkrijk "Believed to be buried in this cemetery". Andere 'special memorials' dragen de namen van 32 militairen uit het Verenigd Koninkrijk die begraven werden op twee Duitse begraafplaatsen maar waarvan de graven niet meer gelokaliseerd konden worden. De begraafplaats heeft een oppervlakte van 4766 m². Bijzettingen (Commonwealth War Graves Commission) : Verenigd Koninkrijk : 1558 (+ 1 WW II) Canada : 22 Australië : 2 Undivided India : 1 Totaal Commonwealth : 1583 (+ 1 WW II)

Комментарии

    You can or this trail